Vertrekpunt: Wanneer je van Groot-Gelmen naar Hoepertingen rijdt, kom je halverwege op de rechterkant een boomgaard tegen waar je mag parkeren, vlak bij de kapel van Helshoven.

De wandeling: Waar we de wagen parkeerde was het al heel pittoresk. De parking was midden in een boomgaard vol bloesems, sommige mensen zaten er zelfs de picknicken.
We hadden Oma en Opa van Robbe kunnen overtuigen om tussen hun verbouwingen door eens een beetje ontspanning te nemen en mee te gaan wandelen met hun kleinzoon. Ze moesten natuurlijk niet lang nadenken. We vingen de wandeling aan en gingen langs de weg richting de kerk van Groot-Gelmen. Let op met kleine kinderen, er is geen voetpad!
Aan de kerk moet je lingsaf, een pittige weg omhoog ingaan. Toen wij er waren, waren er vele fietsers. Sommigen konden boven geraken anderen moesten afstappen. Te voet gaat het veel beter waren wij van mening. Boven aangekomen gingen we een klein stukje bergaf, om een beetje later rechtsaf te slaan en de boomgaarden in te duiken. Het zicht was hier adembenemend, boomgaarden zo ver je kon zien, en hier en daar een kerktoren in de verte. Het was volgens ons de beste periode van het jaar om hier te wandelen, alle bomen zagen wit van de bloesems.
Toen dook er een klein probleempje op, we moesten een heel smal wegje ingaan, dat steil naar beneden ging met trapjes. Nogal goed dat Oma en Opa erbij waren, Opa kon mee Robbe naar beneden dragen met Papa, en leuk dat het was voor Robbe!
Na nog een eindje stappen kwamen we aan een kruispunt met een klein cafe met een groot terras, ideaal om even een appelsapje gaan te drinken.
Na een eetfestijn en een verversing voor Robbe, konden we terug onze weg vervolgen. We hadden op internet een waypoint gevonden van de serie Katarakt, welke zich in deze streek afspeelde, en we gingen even tot aan het huis van Roger in deze serie. We stapten via een smal bospad in de richting van Mettekoven. Onderweg hadden we nu een groot probleem...platte band met de kinderwagen! Na een grondige inspectie van de band zagen we dat er 2 doorns in zaten. Verdorie, we hadden geen plakgerief of reserveband bij! Dan maar voorzichtig verder rijden, wat ook lukte. Eens we door Mettekoven waren konden we terug richting auto wandelen, nog een gans stuk tussen de bloesems, wat is deze streek toch prachtig!
Alle 5 genoten we er enorm van. We kwamen uit aan de achterkant van de kapel van van Helshoven, en we hadden geluk...er stond een ijskar aan de kapen. Na een korte ijsstop konden we moe maar voldaan terug naar de auto.

Eindoordeel:Als je in de lente naar deze streek komt wanneer de bloesems in volle bloei staan, is dit één van de mooiste streken van vlaanderen. Een beetje op en neer, prachtige vergezichten en een pittoresk beeld van de boomgaarden in bloei...ZALIG!!!