Vertrekpunt: Op een grote parking in het dorp Gries. Gries is een gehucht van Langenfeld. In langenfeld kan je via een slingerende weg de hoogte in naar Gries. Op het einde van het dorp vind je de grote parking waar je de auto kan achterlaten en waar de wandeling start.

De wandeling: Op deze parking staat een informatiebord van deze hut, achter dit bord vertrekt de wandeling. Vandaag werd het één van de heetste dagen in Tirol dit jaar en we hebben het geweten, om 9.30u 's morgens was het al 21°C! We hadden deze wandeling uitgekozen omdat het een niet al te moeilijke zou zijn. We hadden op de kaart gezien dat het een brede weg was, niet al te sterk stijgend, maar we moesten wel 500m hoogteverschil overbruggen.
De omgeving was prachtig en soms konden we genieten van een beetje schaduw dat door de hoge bomen aanwezig was om ons af te koelen. In het begin konden we dat nog, maar straks wandelen we boven de boomgrens. We wandelden naast een prachtig wildstromend riviertje dat we de ganse weg zouden blijven volgen tot aan de hut. Het was een kiezelweg, matig stijgend en zo nu en dan een iets pittiger stuk maar nooit voor lang. Na een kilometer of 4 bereikten we de boomgrens en even verder stonden we bij de Sulztalalm, waar we even stopten voor te genieten van de prachtige omgeving en om een drankje achterover te slaan.
Stilaan kregen we honger en we beslisten om door te gaan naar de Ambergerhutte om daar iets te eten. De weg kronkelde mooi omhoog en langs de kant stonden duizende mooie bloemen. Een eindje verder kwamen we zelfs nog een ijsbrug over de rivier tegen...wie verwacht dit nu nog met temperaturen van om en bij de 30°C?
Na deze ijsbrug moesten we nog door een mooi stukje waar een boerderij gevestigd was. Nog even klimmen en dan prijkt de hut achter de bocht zagen we op de kaart.
Op het terras van de hut hebben we genoten van een hapje en hebben we rustig onze krant gelezen, we hadden immers tijd genoeg om terug te gaan.
Na een uurtje vertrokken we terug naar beneden, het werd een beetje te warm naar onze zin. Het stuk boven de boomgrens was nog heet, maar eens tussen de bomen konden we terug genieten van dat beetje schaduw. We waren blij dat we terug bij de auto waren, niet van vermoeidheid, maar voor de warmte.

Eindoordeel: Toffe niet al te moeilijke wandeling, nergens grote hoogteverschillen en altijd een mooie brede kiezelweg. Geschikt voor jong en oud!