Vertrekpunt: In het gehucht Hulsoniaux even ten zuiden van Dinant. We starten aan de kerk van het dorp.

De wandeling: We starten bij de kerk van dit gehucht, en wandelen naar de drukke verkeersweg N910. Daar aangekomen zien we een bord staan met de aanduiding van onze wandeling, de groene driehoekjes. We volgen deze driehoekjes onze hele wandeling. We steken de straat over en gaan naar links. De eerste asfaltweg naar rechts slaan we in en direkt begeven we ons op een boerenweg tussen de velden. Bij het eerste kruispunt tussen de velden kiezen we voor de weg naar links, tot we terug op de drukke verkeersweg uitkomen en vervolgens de eerste weg rechts terug inslaan. De weg stijgt heel lichtjes maar algauw begint hij te dalen. Wanneer we een boerderij passeren daalt de weg steiler en duiken we het bos in. De ondergrond is nog steeds van asfalt, zoals het de eerste helft van de wandeling zal zijn. We blijven dalen door het bos dat gedeeltelijk van loofhout en gedeeltelijk van dennen en sparren voorzien is. Beneden in het bos aangekomen passeren we een bedrijf dat gespecialiseerd is in het maken van blokhutten. Bij dit bedrijfje steken we de Ruisseau de Vesse over op een bruggetje. Nu is het klimmen geblazen tot op een hoogte van ongeveer 250 meter. We blijven deze weg volgen en bij het volgende kruispunt, wederom bij een boerderij, nemen we de scherpe bocht naar links. We klimmen nu definitief het bos uit en op deze weg zijn we getuige van enkele mooie panorama's. Op het hoogste punt aangekomen zien we in de verte Furfooz liggen, dit is uitgeroepen tot één van de mooiste dorpen van Wallonië. We blijven trouw aan de groene driehoekjes en dalen af richting Lesse nu. De eerstvolgende rechterweg slaan we over, maar de volgende draaien we in om eerst lichtjes dalend, dan iets steviger af te dalen door het bois de Baileu. Hier volgen we nog steeds de groene dreihoekjes en de wit-rode aanduiding van het GR-pad. De ondergroend is nu niet meer van asfalt maar is verhard met losliggende steentjes. Eenmaal het bos uit steken we het treinspoor over boven op de brug, dit spoor volgt trouw de Lesse, wat wij straks ook zullen doen. Bij het volgende kruispunt kunnen we kiezen, ofwel gaan we direkt naar rechts, ofwel gaan we even de weg naar links in om een glimp op te vangen van het kasteel van Walzin. Wij opteerden voor het laatste omdat dit, vinden wij, één van de mooiste kastelen van de streek is. We keren op onze stappen terug, en keren terug naar het laatste kruispunt waar we onze weg vervolgen. Nu gaan we een heel eind de Lesse volgen, en twee maal oversteken (met een brug welliswaar). De vallei is prachtig, voor ons één van de mooiste van België. Ze is diep uitgesneden en de rotsformaties maken het nog mooier. Het is er oon rustig vertoeven, als u de trein wegdenkt... We komen de eerste maal aan de spoorweg, en kiezen om naar boven te gaan en de weg naast het spoor te volgen. Aan de andere kant van de spoorwegbrug dalen we terug af en zetten onze weg verder langs de groene driehoekjes. We lopen nu door het bois de Chaleux, een mooie uitgestrekte vlakte met dennen en loofbomen. Het is er rustig, met de Lesse aan onze rechterhand. Ongeveer 1,5 km verder komen we aan de volgende spoorwegbrug die we zullen gebruiken om de Lesse over te steken. Eens terug beneden gaan we naar rechts, naar een klein gehuchtje vlakbij de Lesse gelegen. Hier heb je de gelegenheid om even langs de waterkant te genieten van de omgeving. We gaan verder door het gehuchtje en passeren een kapel. De ondergrond is terug van asfalt en we blijven deze een heel eind volgen. Rechts van ons bevinden zich een hele boel kalkrotsen, en hier en daar kan je zien dat er sommige dieren in de holen in de rotsen verblijven. Op een gegeven moment passeren we een chalet, en net na de chalet moeten we rechts een snel stijgend pad volgen. We klimmen nu uit de vallei van de Lesse om terug naar het beginpunt van onze wandeling te gaan. Bijna boven passeren we eerst nog een draaipoortje, een paar meter verder een poortje, om de wide af te sluiten. Sluit het poortje aub! We gaan verder tussen de weilanden tot we aan het kerkhof van Hulsoniaux komen, hier nemen we de weg naar links, steken de drukke straat over, en een eindje verder staan we terug bij de kerk van Hulsonniaux.

Eindoordeel: Mooie wandeling in één van de mooiste valleien van ons land. In de winter zeer rustig, in de zomer druk vanwege de kayakkers die de Lesse afvaren. De wandeling is bestemd voor de ganse familie. Buiten de eindklim om uit de vallei te geraken, zijn er geen noemenswaardige moeilijkheden.