Vertrekpunt: Op de weg van Sint-Pieters-Voeren naar Remersdaal vind u aan de linkerkant een kleine toren. Hier parkeert u uw wagen en start de wandeling.

De wandeling: Er werd voor deze dag een schitterend weertje voorspeld, de werken thuis konden wachten dus werd er beslist om nog eens een dagje te gaan wandelen.
De ouders van Kevin werden uitgenodigd omdat zij al een hele tijd lieten verstaan dat ze nog nooit in Voeren waren geweest, tijd dus om er eens samen op uit te trekken in Sint-Pieters-Voeren.
Het weer was warm, dus de lichte kledij werd uit de kast gehaald, evenals de zonnebril.
Toen we aan onze wandeling begonnen, was het al 22°C, en het was nog maar 10u!
We gingen het weggetje in aan de overkant van de toren en al snel bevonden we ons tussen de prachtige vakmanswerkhuizen die deze streek te bieden heeft. De weg ging een klein beetje bergop, maar niet steil. Aan het eerste kruispunt moesten we linksaf en al snel kregen we een schitterend zicht over de streek. Bij dit mooie weer konden we ver kijken dus dat was mooi meegenomen.
We bleven de hele tijd dezelfde weg volgen, eerst via schitterende panorama's, dan weer een boomgaard om uit te komen in een donker bos. We waren nog maar net weg en toch waren we al blij dat we even in de schaduw konden wandelen, want het werd toch al redelijk warm.
Na een hele tijd in het bos te hebben gewandeld kwamen we aan de rand van het bos waar we in een boomgaard terecht kwamen. Deze tijd van het jaar waren de vruchtjes nog heel klein, maar we kunnen ons voorstellen dat het hier in het voorjaar prachtig zal zijn wanneer de bloesems allemaal open staan. Eens door de boomgaard kwamen we uit aan een poortje dat ons de toegang verschaf tot een weiland. Dit weiland was eigendom van een boerderij waar we even later dan ook stonden. Deze boerderij was prachtig, je kan hier zelfs verblijven! Plattelandstoerisme noemen ze dit, ideaal om hier eens met kindjes naartoe te komen. Hier werden we ook aangesproken door 1 van de kinderen van de boer zelf met de vraag of we geen zin hadden om iets te komen drinken. De kinderen hadden een terrasje buiten gezet en boden er drank aan tegen democratische prijzen die bedoeld waren voor een goed doel. Daar waren we wel voor te vinden, goed doel steunen, kinderen blij en wij van onze dorst vanaf.
Wanneer onze dorst gelest was zijn we terug vertrokken, deze maal richting drukke asfaltweg. We staken deze over om dan in de scherpe bocht terug het bos in te trekken. De weg ging eerst een klein beetje omhoog om daarna lichtjes te dalen naar het dorp van Remersdaal. Hier staken we de N648 over en een paar honderd meter verder op het volgende kruispunt gingen we links en direct terug rechts, tussen de velden. We passeerden enkele huizen en het volgende kruispunt gingen we links de steigende weg in. Het was warm...het was heet tussen de velden. De temperatuur was ondertussen opgelopen tot 28°C. De weg werd steiler en het zweet begon op ons voorhoofd te staan, maar de omgeving was schitterend. Boven aangekomen passeerden we een boerderij en namen we de weg naar links om een tientel meters verder aan de N648 te staan. Deze namen we naar rechts en het eerste bosweggetje gingen we links het bos in. Hier volgden we een smal paadje dat kronkelde door het bos. Bij de eerste splitsing van boswegen kozen we voor links om een beetje later bij de volgende splitsing rechts, naar boven, te kiezen. We bevonden ons nu in het Veursbos, waar de treintunnen van Veurs onder de grond gaat. Een eindje verder kozen we voor de dalende weg naar links, om een eindje verder via de steigende weg terug uit te komen bij ons startpunt, waar een mooie brasserie ons opwachte om onze dorst te lessen.

Eindoordeel: Toffe wandeling in één van de mooiste streken van vlaanderen. De Voerstreek is en blijft voor ons het wandelparadijs van ons vlaamse land.