Vertrekpunt: Op de N62 tussen Spa en Francochamps, is er een vlieghaventje. Een beetje verder zie je zendmasten van het leger staan. Sla de zandweg in, in de richting van de zendmasten, en parkeer daar uw wagen.

De wandeling: Onze wandeling start aan de zendmasten. Ga terug in de richting van de N62, en volg deze ongeveer 1,5km lang. Let op met kinderen, de auto's kunnen hier razendsnel voorbijrazen. Wanneer je rechts het vlieghaventje ziet, moet je een beetje verder naar links de brede kiezelweg ingaan. Deze weg leidt naast de Fagne de Malchamps. Je ziet hier ook een informatiebord staan met de verschillende wandelingen in de omgeving. Wij gaan een mix van deze wandelingen volgen. Volg de brede weg, eerst plat en daarna lichtjes stijgend. Links zie je over de Fagne de Malchamps, rechts zie je verderop, lager gelegen, Spa liggen. Als je geluk hebt kan je van hieruit ook zien hoe men paachutespringt op het vlieghaventje. Een eind verder is er links een smal kiezelweggetje dat we gaan volgen. De weg is bijna dichtgegroeid en er groeien vele paddestoelen. De weg is eerst nog bezaaid met kiezels, daarna gaat het over in een knuppelpad. Dit pad is speciaal aangelegd om de mensen diep in het veen te kunnen laten gaan. Zonder dit pad was dit onmogelijk geweest zijn omdat het veengebied veel te nat is. Je zou er in vastgeraken. Geniet van de prachtige flora in dit gebied. Er groeit vanalles, heidekruid, rijsbes, heidepluis,... . Wandel tot op een verzamelplaats van wegen. Hier staat een monument voor gesneuvelde Engelse soldaten. Ze zijn er vroeger neergestort met hun vliegtuig. We gaan verder via de rechter weg, richting uitkijktoren. We volgen verder het knuppelpaadje om uit te komen bij de uitkijktoren. Als u zin hebt kan u deze beklimmen en van het uitzicht over het veen en Spa genieten. Deze toren is gemaakt van larikshout en eik en is zo'n 22 meter hoog. Onderaan de toren is een windroos aangebracht voor moest u geïnteresseerd zijn in welke richting u kijkt. Als we terug van de toren afgedaald zijn, zetten we onze weg verder naar het Oosten. De weg gaat richting Domaine de Berinzenne. Op dit domein kan u barbecue doen of gewoon picknicken. U kan er ook natuurkundige informatie krijgen over de streek. U komt uit bij een drukke verkeersweg die u rechtover steekt. U verlaat nu de aangeduide wandelwegen dus zal u minder wandelaars tegenkomen. U gaat rechts een speeltuin voorbij, om rechtdoor het bos in te gaan en via een kronkelweggetje op een brede brandgang uit te komen die u naar rechts volgt. De weg kan hier erg slijk liggen dus goede waterdichte schoenen is geen overbodige luxe. U gaat voorbij de eerste linker brandweg, en gaat verder naar de tweede linker brandweg die u naar links volgt om bij de eerste wegsplitsing de weg naar rechts te volgen. Het pad wordt smaller en stijgt lichtjes. De volgende rechter weg laat u voor wat het is, en wanneer u een beekje oversteekt gaat u een beetje verder naar links een wandelweg in. Onderweg zal u een kruis tegenkomen onder een boom. Dit kruis is ter ere van J.Berinsenne en dateert van 1696. De weg wordt smaller en minder goed zichtbaar. Op de grond staan de varens zeer dicht bij elkaar, en met een beetje geluk kan je hier wel een rendier verassen. In plaats van wandelen is het hier meer kruipen en vooral takken ontwijken. Aangekomen in het bos passeert u een verlaten optrekje. Op een gegeven moment zal u bij een asfaltweg uitkomen die u naar rechts volgt. U bent nu in het gehucht Cour, waar u op de hoek van de straat links volgt. Wanneer u het bord met doorstreepte plaatsnaam van Cour passeert, moet u rechts de eerste bosweg die u tegenkomt ingaan. De weg daalt zachtjes. Een eindje verder op deze weg, zal u door een drassig gebied lopen waar waterdicht schoeisel gewenst in. Dit is wat vele mensen vergeten: in de venen is het altijd drassig, dus zorg er steeds voor waterdicht schoeisel! Na dit drassige gebied komt u weeral op een asfaltweg uit, volg deze naar rechts. U bent nu in het dorpje Andrimont. Volg gewoon de asfaltweg, en net na de scherpe bocht kan u kiezen, ofwel rechts dalend, ofwel links stijgend. En ja...u raadt het, we gaan stijgen. Het is niet verwondert natuurlijk, we hebben bijna de hele wandeling al gedaalt. We moeten 130m hoogteverschil overwinnen dus u kan verstaan dat dit om een korte afstand tot steile stukken kan leiden. De weg loopt naar het gehucht Chevrouheid waar de weg overgaat in een kiezelweg. Nog steeds stijgend blijft u door een bos dezelfde weg volgen om na enige tijd uit te komen op de asfaltweg N62. U neemt deze naar links om een eindje verder de zandweg in te slaan naar ons vertrekpunt: de torens van het leger.

Eindoordeel: Mooie, in het begin voral, wandeling met een grote verscheidenheid aan wandelwegen. Zand, steen, slijk, asfalt,... je komt vanalles tegen. Zorg vooral voor waterdicht schoeisel, het hele jaar door! De venen kunnen immers zeer drassig zijn. Een aanrader voor wie goed te been is, vooral gezien de afstand van de wandeling.