Zammelen - De schatkamer van Haspengouw
Algemene waardering:![]()
![]()
![]()
![]()
Moeilijkheidsgraad:![]()
![]()
Afstand: 7 km
Vertrekpunt: Aan de kerk van het gehucht Zammelen, dat niet groter is dan een paar tientallen huizen rond de kerk.
De wandeling: Het was de iedeale periode van het jaar om naar Haspengouw te trekken. De peren-, appel- en kersenbomen stonden allemaal in bloei. Haspengouw kleurt in deze periode helemaal wit van de bloesems die er te vinden zijn in de verschillende boomgaarden.
Het enige minpunt in deze periode is dat heel vlaanderen bijna verhuist naar deze streek om er te genieten van de panorama's.
We hadden wel een klein beetje pech...aangezien wij van rust houden tijdens onze wandeling was er toch wat teleurstelling dat er een fietstocht georganiseerd was in Zammelen. Honderden fietsers raasden ons voorbij. Maar eens we de wandelweggetjes indoken, was er van fietsers geen sprake maar, zalig genieten van de natuur!
Het eerste stuk liep door een stuk groen waar aan gewerkt werd, de bomen waren gekapt en er werd prikkeldraad gespannen naast het pad. In de verte waren de boomgaarden al te zien, het zicht was prachtig!
We wandelden nu door een veld, waar het erg slijk was en doordat we niet onze hoge wandelschoenen aan hadden, was het soms moeilijk stappen, maar moeilijk gaat ook. Al snel wandelden we door de boomgaarden, het was prachtig, de witte bloempjes van de appelbomen en de gele paardenbloemen op de grond. We kwamen nu op een weg uit en een eindje verder moesten we een weggetje inslaan naast een voormalig treinspoor. Hier werd het wat drukker, de weg was geasfalteerd en het reed er vol fietsers wat het bij momenten een beetje gevaarlijk maakte. Naast de weg, lazen we op een infobord, was het dassengebied. We wilden er wel eens eentje spotten, en er was langs de kant van de weg een platform gemaakt om over het dassengebied te kijken, maar tevergeefs. We zetten onze weg verder om uit te komen bij een prachtig gerenoveerde vierkantshoeve, dit is toch wel onze grote droom, maar het zal wel een droom blijven weten we.
Via een weggetje wet trapjes kwamen we in een grote boomgaard, die we moesten doorsteken om aan de overkant van de weg een licht stijgend pad te nemen van waar we een prachtig zicht hadden over de streek. Hier hebben we even gerust op een bankje en genoten van de omgeving.
Nog een klein stukje bergop restte er om terug op onze startplaats te komen.
Eindoordeel: Ongelofelijk mooie wandeling in één van de mooiste streken van vlaanderen. Vooral in de maand april wanneer de bloesems open staan is het er prachtig!